stoi na balkonie
a estetyka niewzruszenia przewyższa wszelką urodę
niezgrabnymi ruchami
kreśli w powietrzu granice jego ciała
i cierpliwie czeka na moment
w którym dokona się naruszenie horyzontu
ale moment ten nie następuje
Więcej »
Te wszystkie czwartki, piątki i niedziele
które mówią mi o tobie
przypominają powódź
Więcej »
klęczę przed sobą, jak przed otwartą Księgą
i pragnącymi poznania rękoma
dotykam kształtów rzeczy własnego bycia
następuje przemiana
ze stałości we mgłę
która rozchodzi się po spojeniach ciała z duszą
Więcej »
myślałem, że zbyt bliski byłem słońcu
i nie znałem rzeczywistości własnych rąk
ale teraz, oglądając cię z samego dna świata, ojcze
z podszewki morza
powinienem opowiedzieć o tym
jak zmieniłem opinię o bogach
o tym, że nektar, ambrozja i poezja
to kłamstwo
Więcej »
Piotrowi
I
świt
leży
twarzą w stronę słońca
plecami odwrócona do ziemi
oczy poruszone przez światło
rozpoczynają tok budzenia
proces insolacji
drżą czule nasłonecznione źrenice
zamiast witaj mówi
żegnaj
dniu
nigdy się nie zobaczymy
Więcej »
